Kurs językowy na studiach: jak pogodzić go z sesją (poradnik dla studentów z Białegostoku)

Dlaczego kurs językowy „nie mieści się” w studenckim kalendarzu

Rozmawiamy o tym z kursantami co roku we wrześniu. Student pierwszego roku zapisuje się na kurs pełen dobrych chęci - a potem w październiku dostaje plan zajęć, w którym wykład z logiki ląduje dokładnie w porze lektoratu. Semestr później plan znów wygląda inaczej. Do tego dochodzą praktyki, projekty zaliczeniowe i dwie sesje w roku, które na kilka tygodni wywracają każdy harmonogram.

Zmienny plan zajęć na studiach nie jest powodem, żeby odkładać język „na po studiach”. Jest raczej powodem, żeby wybrać kurs zaprojektowany z myślą o takim właśnie, zmiennym kalendarzu. Różnica między szkołą, która to rozumie, a taką, która tego nie przewidziała, ujawnia się zwykle w listopadzie - kiedy pierwsze kolokwia zderzają się z lekcjami.

Semestr akademicki a rok kursowy: dwa kalendarze, jeden plan

Rok kursowy w szkole językowej biegnie podobnie do akademickiego: zajęcia ruszają na przełomie września i października, a kończą się w czerwcu. To wygodne - oba rytmy w dużej mierze się pokrywają. Jest jednak jedna pułapka: kurs planuje się na cały rok, a plan zajęć na uczelni zmienia się po semestrze zimowym. Co wtedy?

W praktyce sprawdza się prosta zasada: zapisz się na kurs od razu, ale wybór konkretnej grupy (dzień i godzina) potwierdź dopiero wtedy, gdy znasz swój plan na semestr. A gdy w lutym plan się przetasuje - po prostu zmień grupę. W grupach dla dorosłych i studentów na tym samym poziomie zwykle działa kilka równoległych terminów, więc przejście z wtorku na czwartek nie oznacza zaczynania od nowa: program i podręcznik zostają te same.

Warto też uczciwie policzyć czas. Przeskok o jeden poziom CEFR to zwykle 120-200 godzin kontaktu z językiem, a dojście do B2 od zera - łącznie około 550-700 godzin. Kurs w rytmie akademickim, prowadzony systematycznie przez dwa-trzy lata studiów, spokojnie mieści taki plan. Odkładanie nauki „na wolniejszy semestr” działa odwrotnie: wolniejszy semestr na studiach nie istnieje.

Grafik popołudniowy, czyli kiedy realnie masz czas

Większość grup dla dorosłych i studentów spotyka się popołudniami i wieczorami - właśnie dlatego, że przed południem sale wykładowe wygrywają z każdym innym planem. Zajęcia dwa razy w tygodniu po 60-90 minut to rytm, który da się utrzymać nawet przy napiętym semestrze; grupy liczą 5-10 osób, więc nie da się „przesiedzieć” lekcji w tłumie, ale też nikt nie zostaje bez uwagi lektora.

Jeżeli mieszkasz w akademiku w Białymstoku tylko w tygodniu, a na weekendy wracasz do domu - albo odwrotnie, studiujesz zaocznie i w mieście bywasz rzadko - rozważ zajęcia online na żywo. To pełnoprawny kurs z lektorem i grupą, nie nagrania: kursy prowadzimy stacjonarnie w Białymstoku i online (na żywo) w całej Polsce, w sześciu językach - od angielskiego po rosyjski. O poziomach i formatach więcej przeczytasz na stronie kursów angielskiego.

Odrabianie zajęć: co z lekcją, która wypadła w kolokwium

Najczęstsze pytanie studentów przed zapisem brzmi: „a co, jeśli nie dam rady przyjść?”. Odpowiedź jest ważniejsza niż cena kursu, bo to właśnie opuszczone i nieodrobione lekcje najczęściej kończą przygodę z językiem w połowie semestru.

Dobre rozwiązania wyglądają tak:

• Odrobienie lekcji w równoległej grupie na tym samym poziomie - jeśli Twoja grupa ma zajęcia we wtorek, a wtorek wypadł, przychodzisz w czwartek z inną grupą.
• Dołączenie online do zajęć stacjonarnych, gdy jesteś akurat poza Białymstokiem - na przykład w domu rodzinnym między zjazdami.
• Materiały i zadania po każdej lekcji, dzięki którym nawet po nieobecności wiesz, co było, i wracasz bez zaległości.

Zapytaj o te możliwości przed zapisem - w sekretariacie (tel. 85 869 15 05) usłyszysz, jak to działa w praktyce dla konkretnej grupy i poziomu.

Sesja: jak nie wypaść z rytmu w lutym i czerwcu

Sesja to dwa-trzy tygodnie, w których nauka języka schodzi na dalszy plan - i to jest w porządku. Problemem nie jest krótka przerwa, tylko to, co po niej: kto odpuści cztery lekcje z rzędu i nie nadrobi materiału, temu trudno wrócić. Kilka sprawdzonych zasad:

• Uprzedź lektora. Wiedząc, że masz sesję, może tak ułożyć pracę na lekcjach, żeby Twoja nieobecność nie wybiła Cię z programu - a Tobie wskazać, co przerobić samodzielnie.
• Nie zeruj kontaktu z językiem. W sesji wystarczy 10-15 minut dziennie: powtórka słówek, odcinek serialu z napisami, podcast w drodze na egzamin. Chodzi o podtrzymanie nawyku, nie o postępy.
• Wróć na pierwszą lekcję po sesji, nawet nieprzygotowany. Obecność jest ważniejsza niż odrobione zadanie - zaległości nadrobisz, zerwany rytm dużo trudniej.
• Egzaminy ustne traktuj jak trening. Jeśli masz na uczelni lektorat z egzaminem, kurs działa jak regularne przygotowanie - mówisz co tydzień, więc egzamin przestaje być wyjątkową sytuacją.

Tak wygląda typowy rok z kursem w tle:

Certyfikat przed pierwszą pracą i wymianą

Certyfikat językowy ma praktyczne znaczenie już w trakcie studiów, nie dopiero po nich - to odpowiedź na pytanie „po co mi to wszystko przy sesji na głowie”. CV studenta i świeżego absolwenta jest z natury krótkie - a wpis „angielski: poziom B2, certyfikat TOEIC” to jeden z niewielu konkretów, które można w nim umieścić bez doświadczenia zawodowego. Rekruter nie musi wierzyć na słowo w „angielski: dobry”; widzi wynik zewnętrznego egzaminu.

Drugi moment, w którym certyfikat pracuje na Ciebie, to wymiana studencka. Uczelnie przy rekrutacji na wyjazdy zwykle wymagają potwierdzenia znajomości języka - udokumentowany poziom załatwia sprawę bez nerwowego szukania zaświadczeń w ostatniej chwili. Egzaminy TOEIC i TELC zdasz u nas wyłącznie stacjonarnie w Białymstoku - bez wyjazdu do Warszawy, w znanej sobie sali, często u lektorów, których już kojarzysz. Dla studenta to spora różnica: przygotowanie i egzamin w jednym miejscu, w rytmie roku kursowego.

Sensowny plan wygląda tak: rok lub dwa systematycznego kursu, a na końcu - gdy poziom jest już stabilny - podejście do egzaminu w czerwcu albo wrześniu, poza sesją. Certyfikat najlepiej mieć w ręku przed obroną, nie zaczynać starań o niego po niej.

Sienkiewicza: po drodze między zajęciami a domem

Logistyka bywa decydująca. Szkoła mieści się przy ulicy Sienkiewicza, w centrum Białegostoku - blisko przystanków i w rozsądnej odległości od białostockich uczelni. W praktyce oznacza to, że lekcję da się wpiąć między ostatnie zajęcia na uczelni a powrót do domu czy akademika, bez osobnej wyprawy przez pół miasta. Godzina 17:00 czy 18:30 w centrum to zupełnie inna decyzja niż ta sama godzina na drugim końcu Białegostoku.

A latem, gdy kurs się kończy, wcale nie trzeba robić trzymiesięcznej przerwy - dobrym pomysłem są konwersacje podtrzymujące język albo wyjazd językowy, po którym wrzesień zaczyna się z poziomem wyżej, a nie z zaległościami.

Od czego zacząć

Krok pierwszy: sprawdź swój poziom - bezpłatny test poziomujący zajmuje około 20 minut i od razu pokazuje wynik w skali CEFR. Krok drugi: zajrzyj do cennika i porównaj formaty - grupa, zajęcia w parze, lekcje indywidualne. Krok trzeci: zadzwoń do sekretariatu (85 869 15 05) i powiedz wprost, że studiujesz i plan znasz dopiero od października - dobierzemy grupę tak, żeby kurs przetrwał i sesję zimową, i letnią.

Studia to najlepszy moment na język: masz jeszcze rytm regularnej nauki, a certyfikat zdobyty teraz będzie pracował w Twoim CV przez lata. Sesja mija dwa razy do roku - poziom języka zostaje.